BUILD - casopis o gradjevinarstvu  
Gradjevinarstvo
   
business operation
main topic
architecture
focus
view
mechanization
urbanism
building services
BUILD promo
energy efficiency
software
presenting
fairs
inteview
interior
transmaterials
curiosities
BUILD info
GREEN BUILD
   
BUILD No.30
BUILD No.29
BUILD No.28
BUILD No.27
BUILD No.26
BUILD No.25
BUILD No.24
BUILD No.23
BUILD No.22
BUILD No.21
BUILD No.20
BUILD No.19
BUILD No.18
BUILD No.17
BUILD No.16
BUILD No.15
BUILD No.14
BUILD No.13
BUILD No.12
BUILD No.11
BUILD No.10
BUILD No.9
BUILD No.8
BUILD No.7
BUILD No.6
BUILD No.5
BUILD No.4
BUILD No.3
BUILD No.2
BUILD No.1
 

Build No. 12, decambar 2009.

Untitled Document

Podzemni gradovi Kapadokije

Derinkuju
Središnja oblast Turske, Kapadokija, u sebi krije malo poznati građevinski fenomen – više stotina podzemnih naselja isklesanih u vulkanskoj steni. Najveće je otkriveno u blizini grada Derinkuju (Derinkuyu) – procenjuje se da je moglo primiti od 25 do 50 hiljada ljudi odjednom.

Derinkuju je vekovima svojim imenom naglašavao tajnu koju krije (derin kuyu - tur. duboki izvor). Nalazi se u provinciji Nevšehir koja, zajedno sa oblašću Kajseri, krije preko 200 naselja sa najmanje dva podzemna nivoa. Među njima, oko 40 gradova ima tri ili više ovakvih etaža koji sežu i nekoliko desetina metara u zemlju. Do danas je samo desetina ovih gradova dostupna turistima u potpunosti ili delimično.

Po do sada dostupnim podacima prvi graditelji u mekanoj vulkanskoj steni u Kapadokiji bili su Frigijci, u VIII i VII veku p.n.e, tj. pred kraj svoje države koja je prethodnih pet vekova važila za najsnažniju u Maloj Aziji. Najstariji zapis o podzemnim gradovima potiče iz IV veka p.n.e. U III i IV veku ovde su živeli hrišćani pre nego što je 313. zaustavljen progon hrišćana u Rimskom carstvu. U doba Vizantije znatno su prošireni kapaciteti usled potrebe da se stanovništvo zaštiti od arapskih plemena koja nadiru od VII veka n.e.

Podzemni Derinkuju otkriven je 1963. godine, a za posetioce je otvoren šest godina kasnije. Ima jedanaest nivoa (koliko je poznato), spušta se na dubinu od 85m (radi poređenja: visina Hrama svetog Save u Beogradu je 82m zajedno sa krstom na vrhu centralne kupole).

Dok istraživanja još uvek traju, za turističke posete otvoreni su delovi samo na prva dva nivoa (oko 10% površine), a dublje u grad mogu sići samo arheolozi.

Infrastruktura podzemnog grada

Snadbevanje grada vodom obezbeđivala je podzemna reka (dubok izvor po kome je grad i dobio ime). Ukupno 52 vertikalna kanala činili su krvotok grada: u mirnodopskim uslovima služili su kao bunari kroz koje se mogla zahvatiti voda iz podzemnih vodotokova, u slučaju opasnosti neki od kanala imali su udubljenja i služili kao merdevine u steni, a kada bi stanovništvo sišlo u podzemni grad tražeči sklonište, ovi kanali služili su kao ventilacija celog grada (na fotografijama ispod je pogled na ventilacione kanale/bunare, odozdo i odozgo).

Mnogi kanali visoki su i po 30m, a najveći ventilacioni kanal visok je 55m!

Sa ovako rešenom infrastrukturom, i teškim kružnim kamenim vratima koja se brzo zatvaraju, Derinkuju je predstavljao bezbedno utočište za duži period. Naime, u gradu su pronađene škola, crkva, staje za stoku, ostave za čuvanje hrane, odaje za spavanje, za higijenu...

 

[top]